USPA zapowiada zmiany w szkoleniu: nowa rola instruktorów i więcej pracy nad czaszą

Rada dyrektorów USPA, amerykańskiej organizacji skoczków spadochronowych, zakończyła letnie posiedzenie w Fredericksburgu w Wirginii. W podsumowaniu opublikowanym 16 sierpnia 2026 r. znalazły się decyzje, które wykraczają poza kosmetyczne poprawki w dokumentach. Dotyczą trzech obszarów: ciągłości kadry instruktorskiej, szkolenia pilotażu czaszy oraz opisania nowych rodzajów lotu.

Instruktor może zostać przy szkoleniu naziemnym

USPA zatwierdziła nową kwalifikację przeznaczoną wyłącznie do pracy na ziemi. Ma pozwolić doświadczonym instruktorom AFF (Accelerated Freefall) oraz metod IAD i static-line, w których przy pierwszych skokach spadochron ucznia otwiera instruktor albo lina, nadal wykonywać naziemną część swoich obowiązków, jeśli nie chcą albo nie mogą spełniać wymogów w powietrzu. To próba zachowania wiedzy w systemie szkolenia bez rozmywania wymagań dla osób lecących ze studentem.

Pomysł omawiano już w lutym. Protokół zimowego posiedzenia mówi o dwóch grupach: instruktorach, którzy nie mogą już spełnić wymogów w powietrzu, i nowych kandydatach wchodzących na ścieżkę instruktorską. Celem było wpisanie kwalifikacji do podręcznika instruktorskiego IRM 2027. Letnie podsumowanie opisuje tylko pierwszą grupę.

Pilotaż czaszy po licencji A nie kończy się

Druga ważna decyzja dotyczy kart szkolenia i potwierdzania umiejętności pilotażu czaszy dla licencji C i D, które mają trafić do podręcznika SIM 2027 (Skydiver's Information Manual). Kierunek jest czytelny: rozwój umiejętności pod czaszą ma trwać także po podstawowym szkoleniu.

Tło opisano w lutym. Zespół USPA do spraw pilotażu czaszy przedstawił radzie dane z wypadków: wiele poważnych urazów zdarza się przy lądowaniu, a skoczkowie z wyższymi licencjami coraz częściej odnoszą je przy zaawansowanych manewrach pod czaszą. Zespół zaproponował między innymi powrót do ćwiczenia PLF, czyli techniki bezpiecznego upadku przy lądowaniu, oraz wspólną ścieżkę rozwoju dla licencji C i D opartą na mierzalnych umiejętnościach, a nie na liczbie skoków.

• rekomendacje dotyczące XRW, czyli lotu wingsuitera tuż przy pilocie szybkiej, mocno obciążonej czaszy, także z kontaktem, dostaną osobną sekcję w rozdziale 5 SIM 2027
• rada zatwierdziła treść listy skoków zakazanych w tandemie, która zacznie obowiązywać 1 stycznia 2027 r.
• nowy przepis Podstawowych Wymagań Bezpieczeństwa (BSR) zakazuje wingsuit tandemu bez zgody producenta systemu tandemowego, a osobny zespół ma ocenić, czy w przyszłości go dopuścić
• skoki pokazowe wymagają formularza FAA 7711-1 złożonego w USPA i FAA, z wyjątkiem skoków na terenie ośrodka z lądowiskiem zatwierdzonym przez FAA
• rada wprowadziła próbnie dodatkowe wirtualne posiedzenia, jesienią 2026 i wiosną 2027 r., otwarte dla członków

Jedna lista decyzji, kilka różnych terminów

W podsumowaniu obok siebie stoją rozwiązania o różnym statusie. Lista skoków zakazanych w tandemie ma zatwierdzoną treść i datę: 1 stycznia 2027 r. Zakaz wingsuit tandemu dopisano do BSR, choć podsumowanie nie podaje daty wejścia w życie. Karty pilotażu czaszy i sekcja o XRW to treści przeznaczone do SIM 2027, a przy kwalifikacji naziemnej podsumowanie nie podaje terminu. Czytanie całego pakietu jak jednego, natychmiast obowiązującego przepisu prowadziłoby do błędnych wniosków.

AFF: rozdzielenie wiedzy od gotowości do skoku

Kwalifikacja naziemna może rozwiązać realny problem szkół: instruktor z dużym doświadczeniem w odprawach, procedurach i analizie skoku nie zawsze pozostaje aktywny w powietrzu przez całą karierę. Nowa ścieżka ma zachować tę wiedzę, a jednocześnie jasno oddzielić ją od bieżącej gotowości do wykonywania zadania ze studentem. Jej wartość będzie zależeć od tego, jak finalny dokument opisze nadzór, odnawianie kwalifikacji i granice odpowiedzialności.

Trening czaszy: kompetencja, którą łatwo uznać za zakończoną

Karty dla licencji C i D sugerują próbę uporządkowania etapu, który w wielu środowiskach opiera się na kursach, coachingu i lokalnych zwyczajach. Sam fakt posiadania kolejnej licencji nie opisuje jakości planowania podejścia, oceny ruchu, doboru czaszy ani reakcji na zmienne warunki. Dobrze skonstruowana karta może nadać temu rozwojowi mierzalne punkty kontrolne; źle skonstruowana stałaby się jedynie kolejnym formularzem. Którą z tych ról spełni, zdecydują ćwiczenia i kryteria zaliczenia wpisane do SIM 2027.

Czego podsumowanie nie mówi

Komunikat z 16 sierpnia wylicza uchwały, ale nie podaje ich pełnego brzmienia. Nie ma w nim ćwiczeń z kart pilotażu czaszy, zakresu kwalifikacji naziemnej ani samej listy skoków zakazanych w tandemie. USPA zapowiedziała w nim pełny protokół i szersze omówienie w październikowym numerze magazynu „Parachutist”. Do czasu wydania SIM i IRM na 2027 rok te decyzje wyznaczają kierunek, a nie procedurę do stosowania w praktyce.

Kolejne posiedzenia rady wyznaczono na 12 listopada 2026 r. (wirtualnie) oraz na 5–7 lutego 2027 r. w Cincinnati.